Slučaj poznat kao „Sarajevo safari“ ponovo je privukao pažnju javnosti nakon istupa i svjedočenja osuđenog ratnog zločinca Vojislava Šešelja u Haagu. Tokom svog iskaza, Šešelj je ustvrdio da je današnji predsjednik Srbije Aleksandar Vučić, prije zvaničnog političkog angažmana u Srpskoj radikalnoj stranci, bio dobrovoljac u paravojnoj jedinici kojom je upravljao Slavko Aleksić, i to na području Jevrejskog groblja iznad Sarajeva tokom rata devedesetih.
Jevrejsko groblje je tokom opsade Sarajeva bilo jedna od dominantnih uzvišenih tačaka od strateškog značaja. Prema ranijim ratnim svjedočenjima, taj lokalitet je često spominjan kao pozicija sa koje su djelovali snajperisti koji su grad držali pod vatrom. Upravo zbog takvih navoda, „Sarajevo safari“ je u javnosti ostao upamćen kao termin koji opisuje tvrdnje da su tokom rata pojedini imućni stranci plaćali za priliku da sa položaja oko Sarajeva pucaju na civile, tretirajući rat kao mračnu vrstu „avanturističkog turizma pod oružjem“.
Iako je ovaj fenomen bio predmet medijskih analiza i javnih optužbi, do danas nije potvrđen kroz pravosnažne sudske presude protiv bilo kog političkog zvaničnika iz Srbije po tom osnovu, uključujući i Vučića. Optužbe su ostale u domenu političkih izjava i medijskih interpretacija, bez zvaničnog sudskog epiloga.
Dodatnu pažnju izazvala je i iznenadna smrt Slavka Aleksića, koji je preminuo u Trebinju u 69. godini života. Njegova smrt je u javnosti otvorila nova pitanja, jer je Aleksić tokom rata bio jedna od najkontroverznijih paravojnih figura i često se spominjao kao osoba koja bi, prema tvrdnjama pojedinih pravnih stručnjaka i aktivista, mogla imati važne informacije o snajperskom djelovanju i koordinaciji određenih jedinica tokom opsade Sarajeva.
Srbijanski advokat Čedomir Stojković ranije je navodio da je Aleksić mogao dati informacije o tome ko je pucao i ko je organizovao određene aktivnosti tokom opsade, ali te tvrdnje nikada nisu dobile zvaničnu potvrdu nadležnih pravosudnih institucija.
Predsjednik Srbije Aleksandar Vučić u više navrata je javno odbacio sve optužbe o umiješanosti u ratne zločine ili aktivnosti koje se u javnosti povezuju s terminom „Sarajevo safari“. Naglašavao je da su optužbe netačne, neosnovane i politički motivisane, te da nikada nije povrijedio nikoga tokom rata. Iz njegovog kabineta nikada nije potvrđena bilo kakva direktna povezanost s paravojnim operacijama iznad Sarajeva.
Ovaj slučaj pokazuje koliko ratna prošlost Balkana i dalje utiče na politički diskurs, ali i koliko je važno praviti razliku između sudski potvrđenih činjenica i političkih izjava koje se koriste u dnevnopolitičke svrhe. Bez institucionalnih odluka i kredibilnih pravnih procesa, ovakve teme ostaju izvor polarizacije i različitih tumačenja u javnosti, ali ne i zvanično utvrđene odgovornosti.
